به گزارش سایه آنلاین، خبرگزاری آسوشیتدپرس با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای ارائه‌دهندگان مختلف، به‌طور مستقل آسیب‌های وارده به اهداف آمریکایی را تایید کرد و با چهار مقام منطقه‌ای که در جریان جزئیات قرار گرفته یا از طریق مشاهدات مستقیم از اهداف مورد اصابت آگاه بودند، گفت‌وگو کرد.
بر این اساس تا ماه اوت، بیش از ۱۱۵ حمله پهپادی یا موشکی باعث آسیب دیدن یا تخریب سازه‌ها در ۲۶ پایگاه نظامی و دیگر مکان‌های حاوی تجهیزات آمریکایی شده است.
بر اساس یافته‌های آسوشیتدپرس، ایران در آغاز حملات خود بر آشیانه‌های هواپیما و سامانه‌های تشخیص حملات ورودی تمرکز کرد تا مسیر را برای حملات بعدی به انبارها، محل‌های اسکان نیروها و سایر تاسیسات هموار سازد.
این خسارات، وضعیت حضور آمریکا در خاورمیانه را به‌طور قابل‌توجهی تغییر داده است؛ به‌طوری که دو مقام منطقه‌ای اظهار داشته‌اند که آمریکا بخش بزرگی از دارایی‌های خود را از منطقه خلیج فارس خارج کرده است. به گفته یکی از این مقامات، این دارایی‌ها شامل هواپیماها، سامانه‌های پدافند هوایی، سیستم‌های ارتباطی و سایر تجهیزات حیاتی برای عملیات پایگاه‌ها می‌شود.
پیامدهای این خسارات، پرسش‌هایی را پیرامون وضعیت دفاعی آمریکا در منطقه ایجاد کرده است؛ هرگونه از سرگیری درگیری‌ها می‌تواند منجر به خسارات پرهزینه بیشتری برای این پایگاه‌ها شود و این ابهام را تقویت کند که آیا پس از پایان جنگ، آمریکا تصمیم به بازسازی پایگاه‌ها و تجهیزات خود در منطقه خواهد گرفت یا خیر.
گزارش آسوشیتدپرس جزئیاتی فراتر از اطلاعات منتشر شده در بررسی‌های مستقل از جمله گزارش‌های بازرس کل پنتاگون ارائه می‌دهد. طبق این تحلیل، در بازه زمانی اول آوریل تا ۳۰ ژوئن، حملات ایران باعث آسیب دیدن یا تخریب صدها ساختمان و سازه دیگر در پایگاه‌های آمریکا شده است. چنین ارزیابی‌هایی تنها تصویر کلی موجود را ارائه می‌دهند، زیرا دولت ترامپ و ارتش آمریکا جزئیات اندکی درباره تلفات و خسارات وارده به نیروها و تجهیزات در جریان این درگیری منتشر کرده‌اند؛ آنها حتی تدابیری برای جلوگیری از بررسی‌های بیرونی اتخاذ کرده‌اند، از جمله ایجاد تاخیر در انتشار تصاویر ماهواره‌ای.
فرماندهی مرکزی آمریکا که بر عملیات‌ها در خاورمیانه نظارت دارد، از اظهار نظر یا ارائه جزئیات درباره خسارات وارده به پایگاه‌ها یا تجهیزات خودداری کرده و معمولا دلیل آن را ضرورت حفظ «امنیت عملیاتی» عنوان می‌کند.
بر اساس تحلیل تصاویر ماهواره‌ای، بیشتر حملات ایران در کویت علیه مواضع آمریکا رخ داده است؛ هرچند تاسیسات ایالات متحده در بحرین، عراق، اردن، عمان، قطر، عربستان سعودی و امارات متحده عربی نیز هدف قرار گرفته‌اند. مرگبارترین حمله شناخته‌شده علیه نیروهای آمریکایی در جریان حملات علیه ایران، در کویت رخ داد؛ جایی که در تاریخ اول مارس، ۶ سرباز در جریان یک حمله پهپادی در «بندر شعیبه» کشته شدند.
پایگاه هوایی «علی السالم» در کویت دست‌کم ۳۰ بار هدف حمله قرار گرفت که منجر به آسیب دیدن یا نابودی حداقل ۱۵ آشیانه هواپیما، انبارهای متعدد و ۱۰ ساختمان در نزدیکی یک منطقه مسکونی شد.
«کمپ بوهرینگ» (Camp Buehring) که آن هم در کویت واقع است، متحمل خسارات سنگین‌تری شد. اگرچه حملات ایران اکثر آشیانه‌های این پایگاه را غیرقابل استفاده کرد، اما محل‌های تجمع نیروها آسیب بسیار بیشتری دیدند، چرا که این پایگاه تعداد محدودی هواپیما در اختیار داشت. سالن ورزشی این کمپ در ماه مارس ویران شد و فروشگاهی که نیروهای آمریکایی در داخل پایگاه از آن خرید می‌کردند نیز در اواخر ژوئیه هدف قرار گرفت.
رافائل کوهن، مدیر برنامه امنیت ملی در «مدرسه سیاست‌گذاری عمومی رند» گفت با اینکه حملات علیه ایران بسیار سنگین‌تر بود، اما بروز تلفات در تجهیزات آمریکایی اجتناب‌ناپذیر بود. او اظهار داشت که شیوه جنگ‌های امروزی، تمام ارتش‌ها را در برابر «حملات پهپادی گسترده و کم‌هزینه» آسیب‌پذیر می‌سازد.
کوهن افزود: «این موضوع باید زنگ خطری برای آمریکا باشد.»
تمرکز ایران بر هدف قرار دادن سامانه‌های آمریکایی مسئول شناسایی حملات علیه ایران بود. ایران واکنش خود به جنگ را با حملات دقیق به سامانه‌هایی آغاز کرد که وظیفه شناسایی و خنثی‌سازی حملات ورودی را بر عهده داشتند؛ سپس دامنه اهداف خود را به ساختمان‌ها و تجهیزاتی گسترش داد که پایگاه‌های آمریکا را کارآمد و قابل‌سکونت می‌ساختند.
ایران در همان دو روز نخستِ آغاز جنگ در اواخر فوریه، سازه‌های محافظ سامانه‌های راداری آمریکا را در «کمپ عارف‌جان» در کویت و مرکز پشتیبانی نیروی دریایی در بحرین منهدم کرد. علاوه بر این، ایران رادارهای سیار را در پایگاه هوایی «شاهزاده سلطان» در عربستان سعودی و پایگاه هوایی «موفق سلطی» در اردن را هدف قرار داد.
مدیر شرکت مشاوره اطلاعات فنی «خدمات تحقیقات تسلیحاتی»، ایران ضربه زدن به ستون فقرات سامانه پدافند هوایی ایالات متحده را در اولویت قرار داد و رادارهای کلیدی هشدار زودهنگام را هدف گرفت؛ رادارهایی که تعمیر یا جایگزینی آنها دشوار و پرهزینه است.
یک رادار در اردن هدف قرار گرفت و گفته می‌شود که منهدم شده است. به گفته شرکت سازنده، «ریتیون»، این رادار یکی از تنها ۱۳ دستگاهی بود که ارتش آمریکا در سراسر جهان در اختیار داشت. اسناد بودجه‌ای آمریکا نشان می‌دهد که هزینه هر یک از این رادارها حدود نیم میلیارد دلار است.
رادار دیگری در قطر نیز به شدت آسیب دید، اما مشخص نیست که آیا کاملا منهدم شده است یا خیر. این رادار که توسط این کشور حاشیه خلیج فارس در قراردادی به ارزش ۱.۱ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۳ خریداری شده بود، ظاهرا تنها نمونه موجود در منطقه بوده است.
مدیر شرکت مشاوره اطلاعات فنی «خدمات تحقیقات تسلیحاتی» همچنین اظهار داشت که هدف از حمله به چنین تاسیساتی احتمالا «ایجاد اختلال و تضعیف توانایی آمریکا و متحدانش برای واکنش به حملات بعدی» بوده است.
پس از هدف قرار دادن رادارها، ایران در ماه نخست جنگ بیش از ۵۰ حمله موفق به ۱۸ نقطه که میزبان تجهیزات نظامی ایالات متحده بودند انجام داد و در این میان، مناطقی را که هواپیماها در آن مستقر بودند، در اولویت قرار داد.
به گفته دو مقام منطقه‌ای، ایران در پایگاه‌های مختلف به هواپیماهای سوخت‌رسان، سامانه‌های ارتباطی، مخازن سوخت و محل‌های اسکان نیروها آسیب رساند. در جریان یک حمله ایرانی به پایگاه هوایی «شاهزاده سلطان» در ماه مارس، بخش عقبی یک هواپیمای نظارتی «بوئینگ E-۳ سنتری» آسیب دید؛ همچنین حمله دیگری به یکی از واحدهای سازمان سیا در سفارت ایالات متحده در ریاض صورت گرفت.
یک مقام نظامی منطقه‌ای دیگر که اخیرا از این پایگاه هوایی در عربستان سعودی بازدید کرده است، وضعیتی را توصیف کرد که در آن تاسیسات به شدت آسیب دیده و بقایای اشیاء و مصالح ساختمانی شکسته در همه جا پراکنده بود. او گفت که تجهیزات آسیب‌دیده، از جمله سربازخانه‌ها و سالن‌های غذاخوری آمریکایی‌ها را دیده که بر اثر بمباران ویران شده بودند.
این مقام افزود حمله‌ای که به هواپیمای نظارتی اصابت کرد، به چندین هواپیمای دیگر، از جمله دو هواپیمای تانکر سوخت‌رسان نیز آسیب رسانده است.
در گزارشی از «سرویس تحقیقات کنگره» که در ماه اکتبر به‌روزرسانی شد، آمده است که ۱۵ فروند هواپیمای آمریکایی در پایگاه‌های منطقه‌ای دچار آسیب شده‌اند. به گفته یک مقام نظامی منطقه‌ای دیگر که از جزئیات خسارات آگاهی مستقیم دارد، پایگاه هوایی «الظفره» در امارات متحده عربی واقع در حدود ۲۰ مایلی جنوب ابوظبی در اوایل جنگ بارها هدف حمله قرار گرفته است. این مقام به آسیب‌دیدگی زیرساخت‌هایی نظیر آشیانه‌های هواپیما و سایر تاسیسات و همچنین تجهیزاتی همچون سامانه راداری هشدار زودهنگام و پهپادهای نظارتی اشاره کرد.
شرکت‌های بزرگ ارائه‌دهنده خدمات ماهواره‌ای که با آمریکا قرارداد دارند، به درخواست مقامات آمریکایی و به بهانه «خطر برای امنیت ملی»، انتشار عمومی تصاویر ماهواره‌ای را مسدود کرده یا به تعویق انداخته‌اند. این مساله باعث شد تا پیش از دسترسی به تصاویر ارائه‌شده توسط «وان‌اطلس» که متعلق به شرکت ایرباس است، گزینه‌های محدودی برای تأیید بصری خسارات ناشی از حملات وجود داشته باشد.
در مورد «کمپ بوهرینگ» در کویت، که یکی از پایگاه‌های به‌شدت آسیب‌دیده است، تصاویر باکیفیت از منابع معتبر تا اواخر ماه اوت در دسترس نبودند. در فاصله زمانی میان توقف انتشار تصاویر در اوایل مارس تا ازسرگیری آن در ماه اوت، بیش از ۳۰ سازه در این پایگاه آسیب دیده یا منهدم شدند. خبرگزاری آسوشیتدپرس همچنین تایید کرده است که ایران در ماه‌های مارس، آوریل، مه و ژوئیه، بارها به کمپ بوهرینگ متعلق به نیروهای آمریکایی حمله کرده است.
این جنگ می‌تواند نشان‌دهنده واقعیتی جدید برای نیروهای آمریکایی باشد که به گفته کوهن، تحلیلگر اندیشکده رند «این همان محیط عملیاتی است که در آینده با آن روبرو خواهیم شد. دیگر نمی‌توان مانند دوران جنگ جهانی علیه تروریسم، بر زیرساخت‌های ثابت تکیه کرد.»
